అభీ అల్విదా మత్ కహో దోస్ తో!

‘నచ్చిన’ పాటలు- ‘లోపలి’ మాటలు-132
అభీ అల్విదా మత్ కహో దోస్ తో!
(ఇప్పుడే వీడుకోలు చెప్పకండి మిత్రులారా)
...

నికాహ్ (1982) సినిమా లో మహేంద్ర కపూర్ పాడిన పాట. రవి సంగీతం, హసన్ కమాల్ రచన.

ప్రయాణ సాధనాలు, ప్రసార, సమాచార సాధనాలు
ఇప్పట్లా లేని రోజుల్లో వీడుకోలు సందర్భాలు ఉద్వేగభరితంగా ఉండేవి. అప్పటిదాకా విలువ తెలియని,విలువ కట్టని బంధాల విలువ తెలుస్తుందప్పుడు. హైస్కూళ్ళలో ,కాలేజీలలో ఆఖరి పని(?) దినంలో విద్యార్ధులు ఎమోషనల్ ఐపోయేవారు. ఆటో గ్రాఫ్ పుస్తకాలో సంతకాలతోపాటు కవిత్వమూ దొర్లేది.
నికాహ్ సినిమాలో ఈ పాట అలాంటి వీడుకోలు (అల్విదా) సందర్భంలోనిదే.
అల్విదా అనగానే కిశోర్ కుమార్ ‘కభి అల్విద న కెహనా’ అంటాడు. ‘అభీ అల్విదా మత్ కహో దోస్ తో ‘ అంటూ మహేంద్ర కపూర్ వస్తాడు. సంధ్యా సమస్య లో ఎంపిక రెండవదే. కారణం సినిమా లో ఆ పాటకున్న ప్రాధాన్యత, సినిమాలో ఇమిడిన విధానం.
బి ఆర్ చోప్రా (దర్శక నిర్మాత) చిరకాల మిత్రులు రవి, మహేంద్ర కపూర్ లు కొద్ది విరామం తర్వాత ఈ సినిమాతో జత కట్టారు. లోటల్లా ఆ బృందంలో ‘సాహిర్ లూధియాన్వి’ లేకపోవటమే.( ఆయన 80 లొ కాలం చేసారు).
‘యాదోం కి చిరాగోం కొ జలాయె హుయె రఖనా, లంబా హై సఫర్ ఇస్ మె కహీ రాత్ తో హోగీ’ పాదం వింటుంటే సాహిర్ లోటును హసన్ కమాల్ కలం భర్తీ చేసిందనిపిస్తుంది.
పాటలో చరణాలమధ్య సంగీతం వింటుంటే పరిమళాన్ని మోసుకొచ్చే చల్లగాలి శరీరాన్ని స్పృశించినట్టు అనిపిస్తుంది.

“ఇప్పుడే వీడుకోలు చెప్పకండి మిత్రులారా
ఎవరికితెలుసు.. తిరిగి కలయిక ఉంటుందేమో
గడచిన క్షణాల తీయని బాధ వెంట వస్తూనే ఉంటుంది
కోరితే కలలలోనైనా కలయిక ఉంటుంది

ప్రేమలో మునిగిన వర్ణ మయ స్థలాలు
ఈ వదనాలు, ఈ దృక్కులు, ఈ యవ్వనభరితఋతువు, ఈ పవనాలు
ఎక్కడికి వెఌనా వీటి సుగంధం వెంట వస్తూనే ఉంటుంది

పూలలా మనసులో నిలిపే ఉంచండి
జ్ఞాపకాల దీపాలను వెలిగించే ఉంచండి
బహుదూరపు ప్రయాణం ..దీనిలో ఎప్పుడైనా రాత్రి కావచ్చు

మీతో కలిసి నడిచే ఈ క్షణాల సంపద
అనుభూతుల సంపద,భావనల సంపద
ఏది వెంటనున్నా లేకున్నా ఉండే అరుదైన సంపద”